چقدر دل تنگ شده بودم برای غروب های ماه خوب خدا.

برای ما عصیانگرها، برای ما مغرورها، برای ما طغیانگرها هم ماه رمضان یک ماه متفاوت است. می شود یک کمی آرام تر بود. می شود یک کمی ترمز گرفت. یک بهونه هایی هست که یک کمی هم فکر کنیم که خدا دوستمون داره.

الان نمی دانم چرا احساس می کنم خدا دوستم داره. دلش برام می سوزه. دوست داره من برگردم. داره راه می ده. امیدوارم توهم نباشه.

اين جور موقع ها بايد بزنم به كوه

كوه مرا مي خواند

منتظرم كه وقتش برسد دماوند جاذبه خاصي داره

فرياد مي زنيم من و كوه, كوه و من      آه اي خدا مرا ببر آنسوي ابرها